Διαβήτης

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από  αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σήμερα εκτιμάται ότι τα άτομα με σακχαρώδη  διαβήτη είναι περισσότερα των 350 εκατομμυρίων παγκόσμια με τάση να ξεπεράσουν  τα 500 εκατομμύρια σε μια δεκαπενταετία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ε.ΚΕ.ΔΙ. (Εθνικό  Κέντρο Διαβήτη), τα άτομα με ΣΔ στην Ελλάδα ανέρχονται στον αριθμό του 1.000.000,  ενώ υπολογίζονται ότι τα άτομα με ΣΔ που δεν γνωρίζουν την ασθένειά τους, πρέπει  να ξεπερνούν τις 300.000. Συνολικά 8 – 10% του πληθυσμού έχουν διαβήτη.

Στις μεγαλύτερες ηλικίες, ο διαβήτης είναι πιο συχνός, ενώ αυξάνει η πιθανότητα εμφάνισης στους πρώτου βαθμού συγγενείς των διαβητικών, καθώς και στα  παχύσαρκα άτομα. Συνήθως , η παρουσία του συνοδεύεται από αυξημένη δίψα,  μεγάλη ποσότητα ούρων, απώλεια βάρους .

Υπάρχουν 2 κύριοι τύποι Σ.Δ: Ο τύπος Ι που παρουσιάζεται συνήθως πριν την ηλικία  των 25 και για την θεραπεία του απαιτείται Ινσουλοθεραπεία σε καθημερινή βάση. Ο  τύπος 2 παρουσιάζεται μετά τα 40 έτη και είναι συνήθως συνοδευόμενος με  παχυσαρκία και πιθανόν και με οικογενειακό ιστορικό διαβήτη. Αντιμετωπίζεται με  σωστή διατροφή και χορήγηση ειδικών αντιδιαβητικών δισκίων.

Ο αρρύθμιστος διαβήτης μπορεί να παρουσιάσει και άμεσες οξείες επιπλοκές: την  οξέωση και την υπογλυκαιμία. Η οξέωση είναι επικίνδονη κατάσταση για την υγεία του  διαβητικού και παρατηρείται όταν το σάκχαρο στο αίμα γίνει πολύ υψηλό. Η τριάδα  των συμπτωμάτων της κετοξέωσης: πολυδιψία, παχυσαρκία και πολυφαγία είναι το  S.O.S των διαβητικών. Όταν μειώνεται πολύ το σάκχαρο στο αίμα έχουμε την  υπογλυκαιμία η οποία μπορεί να παρουσιασθεί με τα εξής  συμπτώματα: διαταραχή προσανατολισμού, ταχυκαρδία, κρύοι ιδρώτες ,ανησυχία.

Αντιμετωπίζεται όμως με την άμεση λήψη γλυκόζης ή ζάχαρης ή πορτοκαλάδας,  αυξάνοντας έτσι το σάκχαρο στο αίμα.

Η παρουσία για μεγάλο χρονικό διάστημα αυξημένων επιπέδων σακχάρου μπορεί να  δημιουργήσει πολλά και σοβαρά προβλήματα στην καρδιά, στα νεφρά, τα μάτια, την  κυκλοφορία στα πόδια κλπ. Τελικά ,η σωστή παρακολούθηση του σακχάρου, των   ούρων και του αίματος κάτω από συνεχή έλεγχο των ειδικών είναι ο ακρογωνιαίος λίθος  της ομαλής αντιμετώπισης του Σ.Δ